تفاوت بین اترنت و پهنای باند
اترنت رایج ترین استاندارد پروتکل ارتباطی است که امروزه توسط شبکه های محلی موجود مورد استفاده قرار می گیرد و در اوایل دهه 1970 تاسیس شد. اترنت (Ethernet) یک استاندارد شبکه محلی (LAN) رایج با سرعت انتقال 10 مگابیت بر ثانیه است. در اترنت، تمام کامپیوترها با استفاده از روش دسترسی چندگانه با حسگر حامل (CSMA/CD) با تشخیص برخورد، با استفاده از مکانیسم اختلاف و توپولوژی گذرگاه، روی یک کابل کواکسیال متصل می‌شوند. اساساً اترنت از یک رسانه انتقال مشترک مانند کابل جفت تابیده یا کابل کواکسیال و یک هاب، پل یا سوئیچ چند پورت تشکیل شده است. در پیکربندی ستاره یا اتوبوس، هاب ها/سوئیچ ها/پل ها کامپیوترها، چاپگرها و ایستگاه های کاری را از طریق کابل به یکدیگر متصل می کنند.
شبکه پهن باند را «شبکه باند پهن» یا به سادگی «باند پهن» نیز می نامند. می دانیم که تنها در چند سال، نرخ دسترسی به اینترنت با شماره تلفن از 14.4 کیلوبیت بر ثانیه به 56 کیلوبیت در ثانیه افزایش یافته است، اما با توجه به کیفیت خط تلفن، 56 کیلوبیت بر ثانیه باید حد مودم عمومی باشد. برای دستیابی به سرعت اینترنت سریعتر، باید جریان را تقسیم کرد، بنابراین در سال های اخیر، خدمات دسترسی پهن باند مختلف یکی پس از دیگری ظاهر شده اند. بنابراین، پهنای باند چیست؟ در واقع هیچ تعریف دقیقی وجود ندارد. به طور کلی حد بالایی سرعت اینترنت شماره گیری فعلی 56 کیلوبیت بر ثانیه به عنوان مرز است و دسترسی به 56 کیلوبیت بر ثانیه به پایین "باند باریک" و روش دسترسی بالا به عنوان "پهن باند" طبقه بندی می شود. پهنای باند همچنین به فناوری دسترسی اطلاق می‌شود که می‌تواند از کانال‌های مختلف برای انتقال چندگانه در یک رسانه انتقال استفاده کند و سرعت انتقال بالاتر از 1.5M بیت در ثانیه است. در مقایسه با فناوری دسترسی به اینترنت سنتی، بزرگترین مزیت فناوری دسترسی باند پهن این است که پهنای باند دسترسی به شدت افزایش می‌یابد، که به طور کلی 30 برابر دسترسی به اینترنت تلفنی معمولی است.
دسترسی به پهنای باند همواره مورد پیگیری کل صنعت اینترنت و اکثریت کاربران اینترنت بوده است. در حال حاضر راه حل های دسترسی باند پهن که به روی عموم باز شده است شامل فناوری ADSL مبتنی بر خطوط تلفن موجود، فناوری مودم کابلی مبتنی بر خطوط تلویزیون کابلی موجود، فناوری پهنای باند FTTB مبتنی بر لایه گذاری مجدد فیبرهای نوری، فناوری ماهواره ای باند پهن و LMDS است. فناوری برای سیستم های توزیع چند نقطه ای محلی صبر کن. در این مرحله، ADSL و CABLEMODEM قابل اجرا هستند، نیازی به سیم کشی مجدد ندارند، تجهیزات دسترسی و هزینه استفاده نسبتاً پایین است. دسترسی پهنای باند در حال حاضر مشابه دسترسی اترنت است. از نظر پایداری بسیار قوی تر از ADSL است و ADSL یک خط مشترک دیجیتال نامتقارن است. اگرچه دسترسی یک IP پویا شبکه عمومی است، اما هنوز توسط سرعت صادرات شبکه عمومی اپراتور محدود است.
"اتصال باند پهن" که اغلب در رایانه های ویندوز دیده می شود، اساساً یک خط اتصال مجازی است. پس از نصب سیستم عامل ویندوز، کاربر باید به صورت دستی نماد «اتصال پهنای باند» را ایجاد کند.
تفاوت
اترنت رایج ترین استاندارد پروتکل ارتباطی است که در شبکه های محلی موجود امروزی استفاده می شود. این استاندارد انواع کابل و روش های پردازش سیگنال مورد استفاده در شبکه های محلی (LAN) را تعریف می کند. اترنت بسته های اطلاعاتی را بین دستگاه های متصل به هم با سرعت 10-100Mbps انتقال می دهد. اترنت ممکن است در دو حالت نیمه دورو و کامل دوبلکس کار کند.
پهنای باند در واقع تعریف خیلی دقیقی ندارد. به طور کلی حد بالایی سرعت اینترنت شماره گیری فعلی 56 کیلوبیت بر ثانیه به عنوان مرز است و دسترسی به 56 کیلوبیت بر ثانیه به پایین "باند باریک" و روش دسترسی بالا به عنوان "پهن باند" طبقه بندی می شود. اگر باید تعریفی وجود داشته باشد، می‌تواند پهنای باند مورد نیاز برای انتقال رسانه‌های مختلف را که مردم در شبکه احساس و احساس کنند، برآورده کند، بنابراین یک مفهوم پویا و در حال توسعه است. برای کاربران خانگی معمولی، پهنای باند فعلی به زیرساخت شبکه و خدمات آن با نرخ انتقال بیش از 1M (1M=1024KB) و فعال کردن اتصال 24-ساعته بدون دسترسی تلفنی اشاره دارد.
