خیلی بیشتر از چیزی که فکر می کردم. من باید این چیزها را بدانم!
مشخصات برق پورت USB از 100 میلی آمپر تا 1.5 آمپر (و حتی بیشتر برای درگاه های نوع C) متفاوت است، اما کابل ها و کانکتورها اینطور نیستند. آنها همیشه در حدود 1.8A رتبه بندی می شوند، که تمام چیزی است که در اینجا به آن اهمیت می دهید. برخی از پاور دانگلها سطوح بالاتری از جریان را ارائه میکنند زیرا میتوانند از آن دور شوند... یا اینطور فکر میکنند.
اما این رتبه بندی بر اساس محدودیت های ایمنی برای گرمایش مقاومتی کابل ها و کانکتورها است. هیچ تضمین خاصی وجود ندارد، اگر پلاس 5 ولت با ولتاژ 1.5 آمپر را به کانکتور USB نوع A وصل کنم، مطمئناً ولتاژ پلاس 5 ولت با ولتاژ بسیار نزدیک به 1.5 آمپر را از انتهای نوع B یا Micro B آن کابل دریافت خواهم کرد. کابل ها/کانکتورها فقط برای تحمل گرما درجه بندی می شوند تا از ذوب نشدن آنها اطمینان حاصل شود. در واقع، بیشتر مشخصات تضمین میکنند که هیچ چیز در لمس گرمتر به نظر نمیرسد.
چرا تب داری؟ زنده باد مقاومت هر سیمی که ابررسانا نیست مقاومت خاصی دارد. قانون اهم به شما می گوید که IE=IR، که در آن E ولتاژ، I جریان و R مقاومت است. بنابراین وقتی من برق را از طریق یک سیم تامین می کنم، مقاومت جریان x ولتاژی را می دهد که روی آن سیم "مصرف" می شود، یعنی انرژی الکتریکی که به گرما تبدیل می شود و بنابراین هرگز به تلفن شما نمی رسد.
اکنون این مقاله را بخوانید زیرا حاوی پاسخی است که به دنبال آن بودید، اگر نه توضیح کامل: مقاومت کابل USB: چرا ممکن است تلفن/تبلت شما کند شارژ شود. افت ولتاژ کابل قطعا بر زمان شارژ تاثیر می گذارد. گیج سیمهای برق (ضخامت سیم، که مقاومت در واحد طول را تعیین میکند) و طول کابل همگی میتوانند باعث افزایش زمان شارژ شوند.
حالت شارژ باتری
جالب توجه است که مشخصات شارژ باتری USB 2.{1}} به ولتاژ معمولی پلاس 5 ولت و حداقل 1.5 آمپر نیاز دارد. این مطالعه اندازه گیری 1.5A را انجام نداد، اما آنها 2 را بررسی کردند.{8}}A و 2.4A، که سطوحی هستند که برخی از تولیدکنندگان درخواست می کنند. اما ممکن است هرگز آنها را دریافت نکنند، در اینجا دلیل آن است.
اساس حالت شارژ باتری این است که پورت USB می تواند انرژی بیشتری را تامین کند و مجدداً منبع تغذیه باید حداقل 1.5 آمپر جریان را در پین خروجی خود ارائه دهد. ممکن است نتواند بیشتر ارائه دهد. سیستم های مدیریت انرژی، از جمله شارژرهای باتری، باید تقریباً همیشه هوشمند باشند. به عنوان مثال، فقط می تواند 500 میلی آمپر را زمانی که در پورت داده است بکشد. بنابراین پروتکل شارژ به خوبی با عرضه سازگار است.
در حالت شارژ باتری، گوشی تقاضای جریان را کاهش می دهد تا ولتاژ مورد نیاز به دست آید. منبع تغذیه با بارگذاری بیش از حد شروع به "دلاغ" می کند، جریان بالا و خروجی ولتاژ پایین را کاهش می دهد، بنابراین مدار مدیریت توان هر تلفن به گونه ای طراحی شده است که مصرف جریان را محدود کند تا ولتاژ را بالاتر از مقدار حداقل نگه دارد، فقط برای محافظت از دانگل برق شما محافظت در برابر آسیب، آتش سوزی ، چیزهای کوچکی از این دست از نظر پاور منیجر اتلاف برق کابل دقیقا برابر با افت برق ناشی از جریان اضافه است.
بیایید فقط یک نکته را در نظر بگیریم: منبع تغذیه 2400 میلی آمپر بیش از 5 متر، کابل 20 گا. این یک خروجی 1.09 ولت است. شما در واقع نمی توانید باتری لیتیوم یونی را از منبع 3.91 ولت شارژ کنید. بنابراین با قطع برق مدار شارژ شما قطع می شود. در 1000 میلی آمپر، کابل 5 متری 4.55 ولت را تامین می کند. بسته به کارایی مدیریت انرژی تلفن، این ممکن است برای تامین ولتاژ شارژ 4.3 ولت لازم برای باتری Li-Ion کافی باشد. پروتکل شارژ همیشه به 4.3 ولت نیاز ندارد، اما در نهایت به ولتاژ نیاز دارد. بنابراین در حالی که فکر می کنید یک "شارژر" قدرتمند 2.4 آمپری دارید، این کابل طولانی تضمین می کند که برای مدت طولانی تری شارژ خواهید شد.
اگر از کابل 28ga استفاده می کنید، مدار شارژ به زیر 250 میلی آمپر می رسد! این سرعت کمتر از شارژ از درگاه داده از طریق کابل کوتاه است.
پروتکل جدید انتقال نیرو
به طور عجیبی، پروتکل های هوشمندتر مانند QuickCharge QualComm کمتر تحت تأثیر این قرار می گیرند. از یک طرف، آنها ولتاژ شارژ را افزایش می دهند و بنابراین کمتر تحت تأثیر افت ولتاژ القایی در کابل قرار می گیرند. و گاهی جریان کمتری می کشند، بنابراین تلفات مطلق کمتری در کابل وجود دارد (تلفات به جریان بستگی دارد نه ولتاژ). QuickCharge 3.0 و USB Power Delivery نیز به صورت پویا قدرت را در طول شارژ تنظیم میکنند. بنابراین، آنها می توانند حداقل تا حدی با تلفات کابل در زمان واقعی سازگار شوند.
